Author: Invo

Na Abdul Shaban

 

Maradhi yamenisibu, hadi leo naugua,

Sasa naona aibu, afya imenipotea,

Naomba kwake Wahabu, kwa rehema za jalia,

Kifo ni njia ya haki, safari yake lazima.

 

Naumwa nakondeana, dawa haziwezi tibu,

Na kula siwezi tena, ameshasema tabibu,

Ndugu wanawaza sana, waketi nami karibu,

Kifo ni njia ya haki, safari yake lazima.

 

Nikitizama kushoto, kisha narudi kulia,

Baba lamtoka jasho, mama naye analia,

Kauli ni changamoto, kinywani imepotea,

Kifo ni njia ya haki, safari yake lazima.

 

Muda unakaribia, kwa dalili nilo nazo,

Mauti yanifikia, hilo halina vikwazo,

Naona amenijia, asohitaji mawazo,

Kifo ni njia ya haki, safari yake lazima.

 

Sakaratil mauti, nilikuwa nasikia,

Kiu ndo hakikauki, hata maji ya dunia,

Makosa hayajifuti, madogo nilodhania,

Kifo ni njia ya haki, safari yake lazima.

 

Siwezi tena kutubu, kwa makosa nilofanya,

Nimekuwa kama bubu, kwa uzito wake kinywa,

Mauti yaniadhibu, na roho ninapokonywa,

Kifo ni njia ya haki, safari yake lazima.

 

Taarifa zatolewa, wengi wanahuzunika,

*”Kweli tumeondokewa,na mpendwa bila shaka”*

Kitandani natolewa, uchafu unanitoka,

Kifo ni njia ya haki, safari yake lazima.

 

Ndugu zangu na rafiki, wote wanalialia,

Na wengine wameketi, eti wananiombea,

Du’a zao hazifiki, natamani waambia,

Kifo ni njia ya haki, safari yake lazima.

 

Wanatafutwa wajuzi, tayari kuandaliwa,

Wanikosha kwa simanzi, na marashi kufushiwa,

Tayari mekwisha kazi, nje sasa natolewa,

Kifo ni njia ya haki, safari yake lazima.

 

Simanzi imegubika, baada ya kutolewa,

Madeni kutangazika, nadai na kudaiwa,

Swafu witri zimefika, ninaanza kuswaliwa,

Kifo ni njia ya haki, safari yake lazima.

 

Mbiombio napelekwa, kaburini kufukiwa,

Tayari nimeshazikwa, huku watu wahusiwa,

Mimi nimeshachafukwa, kwa maswali ninopewa,

Kifo ni njia ya haki, safari yake lazima.

 

 

Tubuni tubuni jama, kaburi lina vituko,

Hapa mbavu zimebanwa, natamani rudi huko,

Walau kwa moja jema, muda tena ndo haupo,

Kifo ni njia ya haki, safari yake lazima.

 

Nashauri walimwengu, tupunguzeni machafu,

Na tuweni wachamungu, tusimuudhi Raufu,

Pepo pahala pa mungu, hawapelekwi wachafu,

Kifo ni njia ya haki, safari yake lazima.

 

Wanadamu jihadhari, tusije kuangamia,

Tusifanye ya khatari, mola atuangalia,

Tuiandae safari, mema tukisubiria,

Kifo ni njia ya haki, safari yake lazima.

 

(Picha kwa hisani ya Owlcation.com)

Na Abdul Shaban

 

Tulisifu na kulitukuza jina lake siku zote

Kwa maana anatupenda sisi sote

Uwepo wake umedhihirika kote duniani

Siku zote nuru za nguvu zake huonekana hata gizani

Wakati wa furaha na majonzi na dhiki

Yeye ndiye dereva wa maisha yetu

 

Enyi vijana, njooni nyote kwake Jalali

Yeye ndiye mweza wa yote na aliye halali

Tujiepushe na yale yanayomchukiza

Tuwe tayari tuitwapo kusikiza

Yake masharti kuyafuatilia daima

Ili maisha yetu yaweze kusimama hima

 

Enyi vijana, tuwe chombo cha kueneza amani

Ili mioyo ya wazee na kote duniani iwe na furaha isiyo na kifani

Tujiepushe na yale yanayoeneza chuki

Bali tulitengeneza chakula cha ujirani wema kama asali kwa nyuki

Tupige magoti tusali kwa Mola tukiomba dua

Kuwa kila siku tuweze kuvutia kama ua

 

Enyi vijana, yakini tukumbuke tulikotoka

Tubadilishe yetu mienendo ili tupate kuokoka

Tusiwe na mioyo mizito ilijaa takataka

Bali tuombe msamaha kwake Mola mkono wake wa kulia tutakaa

Tuweze kusimama imara katika imani yetu

Tukijua ya kwamba mola hujibu maombi yetu

Na yule amwaminiye hawezi kumwacha ateseke kamwe.

(Picha kwa hisani ya Dreamstime.com)

{Na Abdul Shaban}

 

Nakumbuka siku hiyo, niliketi kitandani,

Alikuja mbiyombiyo, akalala kifuani,

Akiwa mwenye kiliyo, kama yuko msibani,

Hakika kitu kizito, kimenipiga kichwani.

 

Kabla kumuuliza, tatizo ni kitu gani,

Ambacho kinamliza, akatoka furahani,

Akanambia sikiza, “ewe wangu wa hubani”

Hakika kitu kizito, kimenipiga kichwani.

 

Na mimi sikupuuza, kulifanyia utani,

Sauti nikapunguza, ya redio pale ndani,

Akaanza kunijuza, ili kunitoa dhani,

Hakika kitu kizito, kimenipiga kichwani.

 

Kwa sauti ya kuimba, kama chiriku mbugani,

Ndipo akaanza amba, kimtiacho shidani,

Kuwa eti! Ana mimba, ni yangu si ya fulani,

Hakika kitu kizito, kimenipiga kichwani.

 

Sikusubiri apoe, ama afike mwishoni,

Ikabidi niyatoe, niliyonayo moyoni,

Nikaanza na mayoe, yalonijaa pomoni,

Hakika kitu kizito, kimenipiga kichwani.

 

“Nyonda wangu taratibu, sikiza yangu maoni,

Japo jambo la aibu, mimba isiyo ndoani,

Kulea ninawajibu, usiwe mwenye sononi”

Hakika kitu kizito, kimenipiga kichwani.

 

Kwangu ikawa aula, sote tukiwa rahani,

Nikazidi saka hela, viwe havikosekani,

Vizurizuri vyakula, matunda pale nyumbani,

Hakika kitu kizito, kimenipiga kichwani.

 

Ikakatika miezi, kwa rehema za Manani,

Nikiyatoa malezi, mzuri yenye thamani,

Akabariki Menyezi, kujifungua mwendani,

Hakika kitu kizito, kimenipiga kichwani.

 

Huku nikiwa na hamu, nikawasili gangoni,

Mtoto nimfahamu, aliyetoka tumboni,

Sikuamini dawamu, nilichoona machooni,

Hakika kitu kizito, kimenipiga kichwani.

 

Ayi! Nilipata tabu, sijawahi maishaini,

Nikaiona ajabu, mbaya isiyo mfani,

Ati! Napewa mwarabu, na mie hatufanani,

Hakika kitu kizito, kimenipiga kichwani.

 

Tama naachia nibu, kuongeza sitamani,

Nyonda hana la kujibu, anaomba samahani,

Kwa haya yalonisibu, siwezi kutamakani,

Hakika kitu kizito, kimenipiga kichwani.